فضا پيماي مريخ نشين فونيكس(ققنوس)

هنگامی که این مریخ نشین صفحات خورشیدی خود را باز کرد 5.5 متر پهنا و 1.5 متر طول داشت ، بازوی روباتیک آن 2.3 متر طول داشته و به مریخ نشین این امکان را می داد تا محیط اطرافش را به راحتی بررسی کند این بازو قادر بود یخ های مریخ را تا چند اینچ حفاری کند و از لایه سطحی یخ ها عبور کرده به یخ ها ی عمیق تر و مدفون شده در زیر سطح سیاره دست یابد و همچینن قادر بود مقداری از خاک سطح مریخ را به عنوان نمونه وارد آزمایشگاه کوچکی کند که در بدنه مریخ نشین طراحی شده بود . در این آزمایشگاه بوسیله حرارت به این نمونه ها می شد به مواردی مثل آب و همچنین کربن ها ی سازنده ی بلوک های حیات دست یافت . دکل کوچک هواشناسی آن به بررسی جو سیاره پرداخته و میزان آب و غبار موجود در اتمسفر محل فرود را مورد بررسی قرار داد.

این مریخ نشین با سرعت ۲۰ هزار کیلومتر در ساعت وارد جو سیاره شدودمای سپر حرارتی آن به ۱۴۲۵ درجه رسید.سرعت آن در ارتفاع 5/12 کیلومتری به ۱۶۰۰ کیلومتر در ساعت رسید بعد از مدتی چتر آن باز شد سپس در ارتفاع یک کیلومتری سرعت آن به ۲۰۰ کیلومتر در ساعت رسیده وبعد از این زمان بود که ۱۲موتور خلاف جهتی آن سرعت آنرا به ۹ کیلومتر در ساعت رساندند.

چطور مورچه ها راه لانه شان را پیدا می كنند؟

دانشمندان درباره انواع مختلف مورچه ها مطالعه كرده و به این نتیجه رسیده اند كه هر نوع مورچه ای طریقه مخصوصی در پیدا كردن راه لانه اش دارد. مثلاً بعضی از مورچه ها از طریقه نشانه گذاری در روی زمین استفاده می كنند، یعنی وقتی لانه شان را ترك می كنند علائم روی زمین را نشانه می گذارند تا در موقع برگشت بتوانند از روی آن نشانه ها راه لانه خود را پیدا كنند درست شبیه علائم ساختمان ها یا خیابان ها كه ما برای پیدا كردن خانه خود از آنها استفاده می كنیم.

دسته ای از مورچه ها با نگاه كردن به ارتفاع خورشید و در بالای افق راه خود را می یابند كه بشر جز با استفاده از ابزار و وسایل مخصوص قادر به استفاده از این شیوه نیست.

بعضی دیگر از مورچه ها هم از نشانه های روی زمین و هم از خورشید كمك می گیرند، دانشمندان این را با تجربه هایی ثابت كرده اند. آنها ابتدا روی یك مورچه نشانه گذاری كردند و سپس آن را به حال خود گذاشتند و شروع به تعقیب آن نمودند و بعد از آنكه مورچه تكه خوراكی پیدا كرد و خواست به لانه اش برگردد، آنها آن را بلند كردند و در نقطه دیگری كه درست مخالف لانه اش بود قرار دادند یعنی اگر قبلاً رو به مشرق بود این بار رو به طرف مغرب گذاشته شد، در این حالت حشره نمی توانسته از آفتاب كمك بگیرد زیرا به نظر آن ظاهراً آفتاب در یك جای دیگر بود. بنابراین ابتدا مورچه مدتی سرگردان شد و شروع به این طرف و آن طرف رفتن نمود. ولی بالاخره با یافتن یك نشانه زمینی به خانه خود رسید. دانشمندان با تعیین و حساب وقت این آزمایش ها به این نتیجه رسیده اند كه بعضی اوقات یك مورچه ممكن است چندین ساعت برای پیدا كردن نشانه زمینی كه راهنمای او در رسیدن به لانه اش است، به جستجو بپردازد و در آخر مورچه هایی نیز وجود دارند كه با بو كشیدن لانه خود را می یابند.

چرا جانوران از خواب زمستانی نمی میرند؟

گروهی از جانوران چند ماه از سال را در خواب زمستانی می گذرانند این گروه در فصل زمستان، زمانی كه سطح زمین همه جا از برف پوشیده شده، به خواب می روند در چنین شرایطی دسترسی این جانوران به مواد غذایی مورد نیاز، عملاً غیر ممكن و یا بسیار مشكل می شود . به خواب زمستانی رفتن جانوران، در حقیقت تطبیق دادن خود با شرایط محیط زیست است.

اگر این جانوران به خواب زمستانی نروند به علت عدم دسترسی به مواد غذایی مصرفی و یا به سبب سرمای سخت زمستانی «احتمالاً» تلف گردیده و از بین خواهند رفت.

جانورانی كه به خواب زمستانی می روند برای این كه به زندگی خود ادامه دهند، اولاً فعالیت های بدنشان به حداقل ممكنه می رسد ثانیاً از ذخیره موجود بدنشان استفاده می نمایند. مثلاً «موش خرمایی كوهی» را مثال می زنیم: در دوران خواب زمستانی ضربان قلب موش خرمای كوهی از 140 بار در دقیقه به دو یا سه بار در دقیقه كاهش پیدا می كند دفعات تنفس از25 بار در دقیقهیك تا دو بار و درجه حرارات بدن از 38 درجه به 10 درجه سانتیگراد می رسد .

معمولاً این جانور در اواسط فرودین یا اوایل اردیبهشت در حالی كه كاهش وزن پیدا كرده و بسیار لاغر و ضعیف شده، از خواب زمستانی بیدار می شود. جالب اینجاست كه با وجود لاغری، بسیار فعال و چابك هستند

تعریق کف دستها ارثی است

دانشمندان دریافتند که عرق کردن کف دستها که باعث ناراحتی و شرمندگی فرد می شود ، نشانه عصبی بودن شخصیت نیست بلکه مشکل رایجی است که از والدین به ارث رسیده است .

مطالعه جدید دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا ثابت می کند که عرق آلود بودن کف دست یک اختلال واقعا فیزیولوژیکی است که می تواند از نسلی به نسل دیگر منتقل شود .

تحقیقات این دانشمندان بیانگر شواهد نیرومندی است که سندرم کف دست عرق آلود منشا ژنتیکی دارد  و 5 درصد جمعیت به این سندرم مبتلا هستند .

محققان سوابق خانوادگی 49 بیمار مبتلا به تعریق بیش از حد کف دست ها را بررسی کردند و دریافتند در 65 درصد این افراد این بیماری مجددا مشاهده شده است .

اما در گروه کنترل افرادی که به این سندرم مبتلا نبودند ، هیچ موردی از بازگشت این سندرم در خانواده شان گزارش نشد .

محققان روش درمان موفقیت آمیزی برای این سندرم یافته اند که یک عمل جراحی با حداقل تهاجم است و شامل قطع یک عصب غیر حرکتی دستهاست .

علل ایجاد آفت

به طور مرتب در دهان زخم هایی ایجاد می شود كه بعد از چندین روز از بین می رود بدون اینكه اثری از خود باقی بگذارند. آنها چه هستند ؟

به این نوع زخم ، "آفت " می گویند كه شایعترین بیماری دهان بعد از پوسیدگی دندان و بیماری پیریودنتال
است . زخم های آفت برای اولین بار بعد از دوره كودكی یا سن بلوغ دیده می شوند كه در اوایل دوره بزرگسالی به بیشترین حد خود می رسند و معمولاً در دوره میانسالی  دیگر پدیدار نمی شوند . مدت زمان زخم ها ، معمولاً بین 7 تا 10 روز است و پس از مدت زمان نامشخص كه ممكن است یك هفته و یا چند هفته باشد ، دوباره در بخش های مختلف دهان ظاهر می شوند.

علت زخم های آفت معلوم نیست ، ولی با این وجود و غالباً به علت استرس و اضطراب پدید می آیند و در زنان و افراد تحصیل كرده بیشتر مشاهده می شود . روشهای درمان بسیاری برای زخم های آفت پیشنهاد می شود ، اما هیچ كدام اثر درمانی مشخص ندارند و همچنین داروهایی در دسترس هستند كه درد را كاهش می دهند، اما قادر به جلوگیری از ظاهر شدن دوباره زخم ها نیستند .

دیكتاتوری به روش حشرات

كشتار، شكنجه و زندان، اینها روشهایی است كه دولتهای مستبد برای ادامه حمایت خود به كار می برند، اما فكر نكنید این روشها تنها به انسانها مربوط می شود، تحقیقات نشان می دهد بعضی از حشرات مدتها قبل از انسان به این روشها رو آورده اند!

زنبورعسل یك نمونه بارز از این نوع حشرات است. در هر كندو ملكه فرمانده تمام زنبورها به حساب می آید وهیچ كس اجازه ندارد از دستورات او سرپیچی كند و تنها ملكه است كه اجازه تولید مثل و تخمگذاری را دارد. با وجود این كه زنبورهای كارگر هم توانایی تخمگذاری دارند، ولی آنها در واقع از این كار به نفع ملكه صرف نظر می كنند . آنها حتی حاضرند جان خود را به خاطر حفظ ملكه به خطر بیندازند، اما در اجتماع زنبورها هم مثل هر جامعه ای ممكن است عده ای از قوانین سرپیچی كنند. در میان زنبورهای كارگر ممكن است تعداد كمی شروع به تخم گذاری كنند. این كار نه تنها به ضرر ملكه تمام می شود. بلكه حتی برای زنبورهای كارگر دیگر هم چندان خوشایند نیست. به همین دلیل عده ای از زنبورها مثل پلیس عمل می كنند و با شناسایی این زنبورها مانع از تخمگذاری آنها می شوند. آنها حتی تخمهایی راكه این زنبورها می گذارند از بین می برند. تنها زنبورهای عسل نیستند كه این رفتارها را از خود بروز می دهند. در واقع مشابه این پدیده در بسیاری از حشرات كه به صورت اجتماعی زندگی می كنند، وجود دارد.

برای مثال بعضی از انواع مورچه ها كه در مناطق استوایی زندگی می كنند حتی از زنبورها هم سختگیرتر هستند. جمعیت این مورچه ها در هر دسته از صد تا تجاوز نمی كند. در میان این مورچه ها ملكه وجود ندارد و تمام مورچه های ماده توانایی تولید مثل دارند؛ اما در میان آنها تعداد بسیار كمی اجازه تخمگذاری دارند و اگر سایر مورچه های ماده تخمگذاری كنند، مجازات سختی در انتظار آنها خواهد بود، مورچه های دیگر به آنها حمله خواهند كرد. نیش آنها ممكن است مورچه نافرمان را برای ساعتها فلج كند و بعد از این مدت مورچه نافرمان اگر بسیار خوش شانس باشد ، تنها توانایی تولید مثل خود را از دست میدهد. بسیاری از این مورچه ها كشته می شوند و یا به طور دایمی فلج می شوند. اما تفاوت اساسی كه بین این مورچه ها و زنبورهای عسل وجود دارد این است كه مورچه ها خود انتخاب می كنند كه چه كسی نقش ملكه را ایفا كند و اگر مورچه ای كه به عنوان ملكه انتخاب می شود توانایی لازم را نداشته باشد، سایر مورچه ها دراقدامی شبیه كودتا او را بر كنار می كنند و مورچه ماده دیگری را جانشین او می كنند.

اما دلیل این رفتار عجیب حشرات چیست؟ تحقیقات نشان می دهد حشرات با این كار بقای نسل خود را تضمین می كنند. این كار آنها باعث می شود ویژگی های ژنتیكی یك نسل به بهترین شكل به نسل بعد منتقل شود. زنبورهای عسل تولید مثل یك زنبور كارگر را به هیچ وجه تحمل نمی كنند؛ چون اگر این اتفاق بیفتد نسل بعد به علت تفاوتهای ژنتیكی با آنها كاملا بیگانه خواهد بود.

خرس قطبی چگونه جانوری است؟

خرس قطبی فقط در قطب شمال زندگی می كند و بیشتر عمرش را روی یخهای شناور می گذراند. این حیوان بزرگترین جانور گوشتخوار خشكی و بزرگترین عضو خانواده خرسهاست و با سرمای اقیانوس منجمد شمالی به خوبی سازگار شده است. این حیوان بین 4 تا 8 سالگی بالغ و آماده تولید مثل می شود و هر بار یك تا سه توله به دنیا می آورد و 25 تا 30 سال عمر می كند.

غذای خرس را بیشتر ، خوكهای دریایی تشكیل می دهند. اما گاهی پستانداران دیگر، تخم پرندگان، لاشه های افتاده بر ساحل و سبزیها را نیز می خورد. بویایی خرس قطبی بسیار قوی است به طوری كه می تواند بوی لاشه نهنگ یا خوك مرده را از 30 كیلومتری احساس كند.

رنگ خرس قطبی ، سفید شیری است و بینی و دهان و چشمانش سیاه هستند. در یك روز آفتابی با یك دوربین معمولی از فاصله 10 كیلومتری می توان بینی او را دید و اگر او را در جایی غیر از قطب نگهداری كنند، رنگ موهایش كم كم خاكستری می شود.

خرس قطبی نرِ بالغ حدود 260 سانتیمتر قد و 450 كیلوگرم وزن، و ماده آن حدود دو متر قد و 250 كیلوگرم وزن دارد. جالب این است كه توله ی او هنگام تولد چندان بزرگتر از یك موش صحرایی نیست و فقط حدود نیم كیلوگرم وزن دارد. توله های خرس قطبی دندان ندارند و پوستشان بدون مو است و به مراقبت مداوم مادرشان نیازمندند. آنها پس از سه ماه كه برای نخستین بار از لانه شان بیرون می آیند حدود 13 كیلوگرم وزن پیدا كرده اند. شیر خرس قطبی 9 برابر از شیر گاو چربتر است و سبب رشد سریع توله ها می شود.

خرس قطبی شناگر ماهری است و می تواند با سرعت 10 كیلومتر در ساعت شنا كند. موهای میان تهی خرس قطبی او را در شنا كردن و همین طور در برابر سرمای قطب كمك می كند. خرس قطبی در شكار خوك آبی مهارت خاصی دارد. او می گردد و سوراخی را كه خوك برای رفتن به داخل آب روی یخ ایجاد كرده پیدا می كند و بعد با حوصله منتظر می ماند تا خوك برای نفس كشیدن به سوراخ برگردد . در این موقع به راحتی او را شكار می كند. لازم به ذكر است كه بومیان قطب شمال از پوست و گوشت خرس قطبی استفاده می كنند.